بیانیۀ هیات داوران پانزدهمین مسابقه سالیانۀ «انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران» خانه تئاتر

هیات داوران پانزدهمین مسابقه سالیانۀ انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر

هیأت داوران پانزدهمین مسابقه سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر، مقارن با ۱۷ مرداد، سالروز تاسیس این انجمن، اسامی نامزدهای این دوره از مسابقه را در گرایش‌های مختلف مطبوعاتی معرفی کردند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، هیأت داوران پانزدهمین مسابقه سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر، متشکل از: دکتر سید وحید عقیلی، دکتر مجید رضائیان، حسین پاکدل و حمید جبلی (کارشناس و مشاور هیأت داوران در بخش عکس) ضمن انتشار بیانیه خود، نامزدهای این دوره را معرفی کردند.

در متن بیانیه هیأت داوران آمده است:

یکم) نمایش برای «دیدن» است یا «فهمیدن»؛ رسانه چه؟ هر نمایی، «ارزشِ دیدن» ندارد، مگر آنکه بر «بسترِ خرد» استوار شود و جان ها، از این خرد، نیرویی مضاعف بگیرد. چنین است که نمایش-با خرد- به نوعی دیده می شود که مانا خواهد شد و ماندگار. قلم اما، «فصلِ مشترک نمایش و رسانه» است و روزنامه نگاریِ کم جان ما، می تواند با بضاعت خود، فضا را برای دیدنِ بهتر و سر انجام، فهمیدن و مانا شدنِ نمایش، فراهم سازد.

دوم) نمایش برای «اکنون» است یا «فردا»؛ رسانه چه؟ هر نمایی در «کادرِ اکنون» قابل دیدن است، اما در «قابِ فردا» امکان دیدن آن، وجود ندارد. نمایش آن هنگام از مرزِ اکنون می گذرد و به تعبیر مک لوهان، «رد پای فردا» را از لابلای همین لحظه های اکنون می توان دید که؛ جلوی «خلاقیت ها» و «آزاد اندیشیِ» هنر نمایش را نگیریم. هر بهانه ای برای ممانعت از ایجاد خلاقیت، یعنی؛ «محصور کردن» هنرِ نمایش در کادر اکنون. رسانه چه نقشی ایفا می کند؟ قلمِ روزنامه نگاران، تلاشی است برای کنار زدن پرده ها از «روی صحنه ای» که در «اکنون زدگی» میرا می شوند ولی در «نگاه فردایی» مانا.

سوم) نمایش برای «فرد» است یا «اجتماع»؛ رسانه چه؟ هر نمایی تا به «جریان» نیفتد و در «عرصه ای اجتماعی» جریان سازی نکند، در برداشت های فردی «محدود» می شود و هیچ گره ای را نخواهدگشود. به تعبیر گافمن، «هر کدام از ما در زندگی واقعی، نقشی  و نمایشی را ایفا می کنیم که پشت صحنه ای نیز دارد.» نمایش حرفه ای و خردمندانه، هدفی جز جریان سازی و گشودنِ همین گره ها از نقش هایی که در لحظه لحظه زندگی ایفا می کنیم، ندارد. این گونه است که نمایش می تواند، افراد را مخاطب قرار دهد، ولی جامعه ای را به «جنبش» وا دارد و «جریانی متفاوت» بیافریند. رسانه چه می کند؟ امروزه «روزنامه نگاری تحلیلی»- به عنوان ژانر مسلط روزنامه نگاری- از قضا، در این هدف، با هنرِ نمایش، هم داستان است. روزنامه نگاری نیز، می‌کوشد تا در پاسخ به «چگونگی ها» و«چرایی ها» ، گام در عرصه ای نهد که اولا، جامعه بی پرسش نماند و در ثانی، پرسش ها را، پاسخی شایسته دهد.

با نگاه به نکات پیش گفته، هیأت داوران با تجلیل از دست اندرکاران و ارسال کنندگان آثار، نکاتی را به رسم ادب و از سر فروتنی، تنها برای بهبود هر چه بهتر آثار توصیه می کند:

  1. آثار رسیده در «رشته گزارش»، دو پیام متفاوت را در برابر ما قرار داد: پیامی که نشان می دهد تا چه اندازه گزارش نویسی ما، از اصول محکم و حرفه ای خویش، فاصله گرفته و پیامی دیگر که به همه ما گوشزد می کند، چه قلم های توانمند و ظرفیت های شایسته ای وجود دارد تا این فرم از روزنامه نگاری، بیش از پیش در سال های پیش رو، خود را جلوه گر سازد.
  2. آثار رسیده در «رشته گفت و گو»، امیدواری ها را بیش از پیش افزون ساخت. آثاری «چالشی، متنوع، گسترده و از تنظیم هایی حرفه ای و اصولی» به نحوی که هیأت داروان را مجاب کرد تا برای ضایع نشدن حق شرکت کنندگان-برای نخستسن بار- بر تعداد نامزدهای خویش بیفزاید.
  3. آثار رسیده در «رشته مقاله»، قابل قبول و مناسب به نظر می رسید، با این تأکید که به دلیل «وجوه پیچیده و گسترده و مفاهیم متنوع» در عرصه تئاتر، این رشته هنوز جا دارد تا بیش از آن چه در آثار سال جاری شاهد آن بودیم، ارتقا یابد.
  4. آثار رسیده در «رشته نقد»، توجه ها را به سوی خود معطوف ساخت، اما انتظارها را، نه. به نظر چنین می رسد که از قضا این رشته، حساس ترین برای تقویت هنرِ تئاتر است و روزنامه نگارانِ منتقد و کارشناس ما، به خوبی می توانند بیش از گذشته، این رشته را، حرفه ای تر و عمقی تر دنبال کنند.
  5. آثار رسیده در «رشته ترجمه»، انتظارها را برآورده ساخت و مانند “رشته گفت‌وگو”، تحسین هیأت داروان را بر انگیخت. امید می رود برای سال و سال های پیش رو، این رشته همچنان از قوامی که شاهد آن بودیم، برخوردار باشد و آثار شایسته به جامعه تئاتری و رسانه ای- با ترجمه های دقیق و بی‌نقص – ارزانی شود.
  6. آثار رسیده در «رشته عکس»، از تنوع لازم برخوردار بود، اما از کثرت لازم، نه. با این وجود، «کیفیتِ کارهای ارائه شده» به نوعی بود که نشان می داد؛ ظرفیت عکاسی تئاتر ما، قابل اعتناست که البته نیاز دارد به فعلیت درآید.

در خاتمه هیأت داروان امید دارد، فضای کنونی که نفس اندکی برای «تئاتر و رسانه» ایجاد کرده است، در سال های پیش رو- فارغ از محافظه کاری ها- افزون شود وهمه ما، شاهدِ رمق گرفتن بیشتر این دو در عمل باشیم؛ چنین بادا !

***

هیات داوران در ادامه اسامی نامزدهای بخش های هفت گانه پانزدهمین مسابقه مطبوعاتی سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر را به شرح زیر اعلام کرده است:

بخش گزارش:آیه کیان پور” ازمجله شبکه آفتاب، “احسان زیور عالم” از خبرگزاری تسنیم و “نرگس کیانی” از روزنامه صبا.

بخش مقاله:مجید کیانیان” از مجله هنرهای زیبا، “سعیدرضا خوش شانس” از مجله نمایش و “سامی صالحی ثابت” از سایت انسان شناسی و فرهنگ.

بخش یادداشت:رامتین شهبازی” از مجله پاراگراف و “مجید کیانیان” از سایت صحنه با دو اثر.

بخش ترجمه:خاطره کرد کریمی” از مجله شبکه آفتاب، “علی منصوری” از مجله شبکه آفتاب و “مجید کیانیان” از مجله نمایش.

بخش گفت و گو:فرزانه ابراهیم زاده” از روزنامه شرق، “محمد منعم” و “محمدرضا فرزاد” از مجله شبکه آفتاب، “پیام رضایی” از روزنامه اعتماد با دو اثر، “مرجان سمندری معطوف” از مجله نمایش و “عباس غفاری” از روزنامه سینما.

بخش نقد:شهرام خرازی‌ها” از روزنامه قانون، “سولماز غلامی” از مجله نمایش و “بهزاد خاکی‌نژاد” از مجله هنر بازیگری.

بخش عکس: مریم قهرمانی زاده“، ” حسین اسماعیلی” و “بهار نیک‌پور“.

برگزیدگان این مسابقه سالیانه مطبوعاتی، پنجشنبه ۴ شهریور، در مراسمی که جزئیات آن متعاقبا اطلاع‌رسانی خواهد شد، معرفی و تقدیر می‌شوند.

 

«بیانیه هیات داوران» و اسامی «نامزدهای چهارمین مسابقه مطبوعاتی» انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

چهاردهمین مسابقه مطبوعاتی انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاترهیات داوران چهاردهمین مسابقه مطبوعاتی سالانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر با انتشار بیانیه خود،اسامی نامزدهای این دوره را اعلام کردند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر،در بیانیه هیات داوران متشکل از :  دکتر یونس شکرخواه،دکتر مجید رضائیان و امین عظیمی با مشاوره ابراهیم حسینی و بابک برزویه در بخش عکس آمده است:

یکم: قلم دکور نمایش یا قامت نمایش؟ آن هنگام که قلم و نمایش، هم را می سازند، «صحنه» دگرگون می شود و پرسش ها، «پاسخ» می گیرد و هوای تردید آمیز قدری به روشنی می گراید.

نیک اما می دانیم قلم، «قامت نمایش» است و هرگز نمی توان آن را «دکور» و جزئی از اجزای فرمالیستی نمایش تلقی کرد. تحقق این آرمان البته بسته به وجود «خلاقیت» است. خلاقیت هم در سایه «درخت اندیشه» قد می کشد و این گونه است که ادبیات نمایشی، همواره جایگاهی بس بلند در تاریخ نمایش ایران و جهان داشته است. مادام که قلم و نگاه های پژوهش محور مستقل و دردمندانه را «اصیل» نپنداریم، نمایش هر قدر در «کمیت» توسعه یابد، در «کیفیت» گریزی جز افول نخواهد داشت.

دوم: آزادی، هوای نمایش یا نمای نمایش؟ آن هنگام که آزادی و نمایش، هم را تغذیه می کنند، صحنه دگرگون می شود و نمایش «تنفس» می یابد و جانی تازه می گیرد.

نیک اما می دانیم که آزادی، واقعیت نمایش است و نه نمایِ ظاهری آن. هر قدر نمایش-این ژانر پایه ای هنر- از آزادی بهره ببرد؛ همه اجزای وابسته به آن تا خود مخاطبان، فرهنگی دیگر خواهند یافت و از قضا نگاه ها از «سطح» به «عمق» می رسد و مفاهیم واقعی تری در عرصه نمایش و رسانه تسری می یابند و آنچه که افزون می شود،تنها یک کلمه است: «آگاهی».

سوم: رسانه، متن نمایش یا بازیگر نمایش؟ آن هنگام که رسانه و نمایش هم را بازتاب می دهند، صحنه دگرگون می شود و نمایش «رسا» می شود و چهره ای دیگر به خود می گیرد.

نیک اما می دانیم که رسانه، «متن» نمایش است و نه بازیگری بدون نقش. هر قدر رسانه در قالب خبر، مصاحبه، گزارش، عکس و از همه اینها بالاتر؛ «نقد»، نمایش را تجلی دهد؛ صحنه به متن خود و به واقعیت آنچه می بایست باشد؛ نزدیک تر خواهد شد.

واقعیت آن است که در شرایط پیشین نه قلم، نه آزادی و نه رسانه، متن نمایش نبودند و تا هنوز که هنوز است، تأثیر به «حاشیه رفتن نمایش در ایران» در آثار رسیده مطبوعاتی و رسانه ای به هیأت داوران، خود را نشان می دهد، تا جایی که در برخی رشته ها به ویژه «نقد و گزارش» با وجود برخی آثار مناسب دریافت شده، انتظار هیأت داوران برآورده نشد. اما همین که حال همه ما بهتر شده است و امیدها افزایش یافته، تردید نداریم که راه، در سال های پیش رو، به مراتب روشن تر از امروز خواهد بود..

از این رو هیأت داوران ضمن تجلیل از آثار رسیده، متواضعانه توصیه می کند که همه روزنامه نگاران، منتقدان و نویسندگان، از هم اکنون عزم خود را جزم کنند تا نمایش در زیر سایه آزادیِ نسبی و هوای موجود در رسانه ها بیش از پیش قد کشد و صحنه آنگونه که شایسته است؛ در «ابعاد کیفی» دگرگون شود.

این نگاه درباره آثار رسیده در رشته عکس نیز، مصداق دارد. در این رشته با وجود گسترش عکاسی دیجیتال از دید داوران، معیارهای حرفه ای در زمینه عکس های خلاقانه با توجه به اصول فنی چاپ و ادیت و دیگر اصول، کاملاً در نظر گرفته شد و این امید وجود دارد تا در سال پیش رو، شاهد کیفیت افزون تر عکاسی تئاتر باشیم.

در پایان هیأت داوران امید دارد که از میان همه رشته ها ، رشته نقد و گزارش، بیش از پیش متحول شوند و در آینده شاهد آثار شایسته تری باشیم.

هیات داوران در ادامه اسامی نامزدهای بخش های هفت گانه چهاردهمین مسابقه مطبوعاتی سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر را به شرح زیر اعلام کرده است:

بخش گزارش: “آیه کیان پور” ازمجله شبکه آفتاب و ” زینب مرتضایی فرد” از روزنامه جام جم.

بخش مقاله: “رضا کوچک زاده” از دو فصلنامه علمی و پژوهشی مطالعات تطبیقی هنر و “مجید کیانیان ” از کتاب صحنه.

بخش یادداشت: “رضا شاه بداغی” از مجله صحنه،”عرفان پهلوانی” از مجله نمایش و “سید جواد روشن” از مجله صحنه.

بخش ترجمه: ” معین محب علیان”از مجله تیاتر و “مجید کیانیان”از مجله نمایش و “لیلا ناطق” از سایت گروه تئاتر اولیس.

بخش گفت و گو: ” فرزانه ابراهیم زاده” از روزنامه شرق،”ندا آل طیب” از خبرگزاری ایسنا و “عرفان پهلوانی ” از مجله نمایش.

بخش نقد: “محمد رضا بزرگ زاده” از روزنامه نسل فردا،”سعید محبی ” از مجله نمایش و “شهرام خرازی ها” از روزنامه ابتکار.

بخش عکس:” کیارش مسیبی” ،”مریم قهرمانی زاده” و ” مونا صدر فرید پور”.

گفتنی است برگزیدگان این مسابقه مطبوعاتی سالانه ، عصر پنجشنبه۲۹ مرداد طی مراسمی در تالار ایوان شمس معرفی و تقدیر خواهند شد.