بیانیۀ هیات داوران پانزدهمین مسابقه سالیانۀ «انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران» خانه تئاتر

هیات داوران پانزدهمین مسابقه سالیانۀ انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر

هیأت داوران پانزدهمین مسابقه سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر، مقارن با ۱۷ مرداد، سالروز تاسیس این انجمن، اسامی نامزدهای این دوره از مسابقه را در گرایش‌های مختلف مطبوعاتی معرفی کردند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، هیأت داوران پانزدهمین مسابقه سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر، متشکل از: دکتر سید وحید عقیلی، دکتر مجید رضائیان، حسین پاکدل و حمید جبلی (کارشناس و مشاور هیأت داوران در بخش عکس) ضمن انتشار بیانیه خود، نامزدهای این دوره را معرفی کردند.

در متن بیانیه هیأت داوران آمده است:

یکم) نمایش برای «دیدن» است یا «فهمیدن»؛ رسانه چه؟ هر نمایی، «ارزشِ دیدن» ندارد، مگر آنکه بر «بسترِ خرد» استوار شود و جان ها، از این خرد، نیرویی مضاعف بگیرد. چنین است که نمایش-با خرد- به نوعی دیده می شود که مانا خواهد شد و ماندگار. قلم اما، «فصلِ مشترک نمایش و رسانه» است و روزنامه نگاریِ کم جان ما، می تواند با بضاعت خود، فضا را برای دیدنِ بهتر و سر انجام، فهمیدن و مانا شدنِ نمایش، فراهم سازد.

دوم) نمایش برای «اکنون» است یا «فردا»؛ رسانه چه؟ هر نمایی در «کادرِ اکنون» قابل دیدن است، اما در «قابِ فردا» امکان دیدن آن، وجود ندارد. نمایش آن هنگام از مرزِ اکنون می گذرد و به تعبیر مک لوهان، «رد پای فردا» را از لابلای همین لحظه های اکنون می توان دید که؛ جلوی «خلاقیت ها» و «آزاد اندیشیِ» هنر نمایش را نگیریم. هر بهانه ای برای ممانعت از ایجاد خلاقیت، یعنی؛ «محصور کردن» هنرِ نمایش در کادر اکنون. رسانه چه نقشی ایفا می کند؟ قلمِ روزنامه نگاران، تلاشی است برای کنار زدن پرده ها از «روی صحنه ای» که در «اکنون زدگی» میرا می شوند ولی در «نگاه فردایی» مانا.

سوم) نمایش برای «فرد» است یا «اجتماع»؛ رسانه چه؟ هر نمایی تا به «جریان» نیفتد و در «عرصه ای اجتماعی» جریان سازی نکند، در برداشت های فردی «محدود» می شود و هیچ گره ای را نخواهدگشود. به تعبیر گافمن، «هر کدام از ما در زندگی واقعی، نقشی  و نمایشی را ایفا می کنیم که پشت صحنه ای نیز دارد.» نمایش حرفه ای و خردمندانه، هدفی جز جریان سازی و گشودنِ همین گره ها از نقش هایی که در لحظه لحظه زندگی ایفا می کنیم، ندارد. این گونه است که نمایش می تواند، افراد را مخاطب قرار دهد، ولی جامعه ای را به «جنبش» وا دارد و «جریانی متفاوت» بیافریند. رسانه چه می کند؟ امروزه «روزنامه نگاری تحلیلی»- به عنوان ژانر مسلط روزنامه نگاری- از قضا، در این هدف، با هنرِ نمایش، هم داستان است. روزنامه نگاری نیز، می‌کوشد تا در پاسخ به «چگونگی ها» و«چرایی ها» ، گام در عرصه ای نهد که اولا، جامعه بی پرسش نماند و در ثانی، پرسش ها را، پاسخی شایسته دهد.

با نگاه به نکات پیش گفته، هیأت داوران با تجلیل از دست اندرکاران و ارسال کنندگان آثار، نکاتی را به رسم ادب و از سر فروتنی، تنها برای بهبود هر چه بهتر آثار توصیه می کند:

  1. آثار رسیده در «رشته گزارش»، دو پیام متفاوت را در برابر ما قرار داد: پیامی که نشان می دهد تا چه اندازه گزارش نویسی ما، از اصول محکم و حرفه ای خویش، فاصله گرفته و پیامی دیگر که به همه ما گوشزد می کند، چه قلم های توانمند و ظرفیت های شایسته ای وجود دارد تا این فرم از روزنامه نگاری، بیش از پیش در سال های پیش رو، خود را جلوه گر سازد.
  2. آثار رسیده در «رشته گفت و گو»، امیدواری ها را بیش از پیش افزون ساخت. آثاری «چالشی، متنوع، گسترده و از تنظیم هایی حرفه ای و اصولی» به نحوی که هیأت داروان را مجاب کرد تا برای ضایع نشدن حق شرکت کنندگان-برای نخستسن بار- بر تعداد نامزدهای خویش بیفزاید.
  3. آثار رسیده در «رشته مقاله»، قابل قبول و مناسب به نظر می رسید، با این تأکید که به دلیل «وجوه پیچیده و گسترده و مفاهیم متنوع» در عرصه تئاتر، این رشته هنوز جا دارد تا بیش از آن چه در آثار سال جاری شاهد آن بودیم، ارتقا یابد.
  4. آثار رسیده در «رشته نقد»، توجه ها را به سوی خود معطوف ساخت، اما انتظارها را، نه. به نظر چنین می رسد که از قضا این رشته، حساس ترین برای تقویت هنرِ تئاتر است و روزنامه نگارانِ منتقد و کارشناس ما، به خوبی می توانند بیش از گذشته، این رشته را، حرفه ای تر و عمقی تر دنبال کنند.
  5. آثار رسیده در «رشته ترجمه»، انتظارها را برآورده ساخت و مانند “رشته گفت‌وگو”، تحسین هیأت داروان را بر انگیخت. امید می رود برای سال و سال های پیش رو، این رشته همچنان از قوامی که شاهد آن بودیم، برخوردار باشد و آثار شایسته به جامعه تئاتری و رسانه ای- با ترجمه های دقیق و بی‌نقص – ارزانی شود.
  6. آثار رسیده در «رشته عکس»، از تنوع لازم برخوردار بود، اما از کثرت لازم، نه. با این وجود، «کیفیتِ کارهای ارائه شده» به نوعی بود که نشان می داد؛ ظرفیت عکاسی تئاتر ما، قابل اعتناست که البته نیاز دارد به فعلیت درآید.

در خاتمه هیأت داروان امید دارد، فضای کنونی که نفس اندکی برای «تئاتر و رسانه» ایجاد کرده است، در سال های پیش رو- فارغ از محافظه کاری ها- افزون شود وهمه ما، شاهدِ رمق گرفتن بیشتر این دو در عمل باشیم؛ چنین بادا !

***

هیات داوران در ادامه اسامی نامزدهای بخش های هفت گانه پانزدهمین مسابقه مطبوعاتی سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر را به شرح زیر اعلام کرده است:

بخش گزارش:آیه کیان پور” ازمجله شبکه آفتاب، “احسان زیور عالم” از خبرگزاری تسنیم و “نرگس کیانی” از روزنامه صبا.

بخش مقاله:مجید کیانیان” از مجله هنرهای زیبا، “سعیدرضا خوش شانس” از مجله نمایش و “سامی صالحی ثابت” از سایت انسان شناسی و فرهنگ.

بخش یادداشت:رامتین شهبازی” از مجله پاراگراف و “مجید کیانیان” از سایت صحنه با دو اثر.

بخش ترجمه:خاطره کرد کریمی” از مجله شبکه آفتاب، “علی منصوری” از مجله شبکه آفتاب و “مجید کیانیان” از مجله نمایش.

بخش گفت و گو:فرزانه ابراهیم زاده” از روزنامه شرق، “محمد منعم” و “محمدرضا فرزاد” از مجله شبکه آفتاب، “پیام رضایی” از روزنامه اعتماد با دو اثر، “مرجان سمندری معطوف” از مجله نمایش و “عباس غفاری” از روزنامه سینما.

بخش نقد:شهرام خرازی‌ها” از روزنامه قانون، “سولماز غلامی” از مجله نمایش و “بهزاد خاکی‌نژاد” از مجله هنر بازیگری.

بخش عکس: مریم قهرمانی زاده“، ” حسین اسماعیلی” و “بهار نیک‌پور“.

برگزیدگان این مسابقه سالیانه مطبوعاتی، پنجشنبه ۴ شهریور، در مراسمی که جزئیات آن متعاقبا اطلاع‌رسانی خواهد شد، معرفی و تقدیر می‌شوند.

 

«بیانیه هیات داوران» و اسامی «نامزدهای چهارمین مسابقه مطبوعاتی» انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

چهاردهمین مسابقه مطبوعاتی انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاترهیات داوران چهاردهمین مسابقه مطبوعاتی سالانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر با انتشار بیانیه خود،اسامی نامزدهای این دوره را اعلام کردند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر،در بیانیه هیات داوران متشکل از :  دکتر یونس شکرخواه،دکتر مجید رضائیان و امین عظیمی با مشاوره ابراهیم حسینی و بابک برزویه در بخش عکس آمده است:

یکم: قلم دکور نمایش یا قامت نمایش؟ آن هنگام که قلم و نمایش، هم را می سازند، «صحنه» دگرگون می شود و پرسش ها، «پاسخ» می گیرد و هوای تردید آمیز قدری به روشنی می گراید.

نیک اما می دانیم قلم، «قامت نمایش» است و هرگز نمی توان آن را «دکور» و جزئی از اجزای فرمالیستی نمایش تلقی کرد. تحقق این آرمان البته بسته به وجود «خلاقیت» است. خلاقیت هم در سایه «درخت اندیشه» قد می کشد و این گونه است که ادبیات نمایشی، همواره جایگاهی بس بلند در تاریخ نمایش ایران و جهان داشته است. مادام که قلم و نگاه های پژوهش محور مستقل و دردمندانه را «اصیل» نپنداریم، نمایش هر قدر در «کمیت» توسعه یابد، در «کیفیت» گریزی جز افول نخواهد داشت.

دوم: آزادی، هوای نمایش یا نمای نمایش؟ آن هنگام که آزادی و نمایش، هم را تغذیه می کنند، صحنه دگرگون می شود و نمایش «تنفس» می یابد و جانی تازه می گیرد.

نیک اما می دانیم که آزادی، واقعیت نمایش است و نه نمایِ ظاهری آن. هر قدر نمایش-این ژانر پایه ای هنر- از آزادی بهره ببرد؛ همه اجزای وابسته به آن تا خود مخاطبان، فرهنگی دیگر خواهند یافت و از قضا نگاه ها از «سطح» به «عمق» می رسد و مفاهیم واقعی تری در عرصه نمایش و رسانه تسری می یابند و آنچه که افزون می شود،تنها یک کلمه است: «آگاهی».

سوم: رسانه، متن نمایش یا بازیگر نمایش؟ آن هنگام که رسانه و نمایش هم را بازتاب می دهند، صحنه دگرگون می شود و نمایش «رسا» می شود و چهره ای دیگر به خود می گیرد.

نیک اما می دانیم که رسانه، «متن» نمایش است و نه بازیگری بدون نقش. هر قدر رسانه در قالب خبر، مصاحبه، گزارش، عکس و از همه اینها بالاتر؛ «نقد»، نمایش را تجلی دهد؛ صحنه به متن خود و به واقعیت آنچه می بایست باشد؛ نزدیک تر خواهد شد.

واقعیت آن است که در شرایط پیشین نه قلم، نه آزادی و نه رسانه، متن نمایش نبودند و تا هنوز که هنوز است، تأثیر به «حاشیه رفتن نمایش در ایران» در آثار رسیده مطبوعاتی و رسانه ای به هیأت داوران، خود را نشان می دهد، تا جایی که در برخی رشته ها به ویژه «نقد و گزارش» با وجود برخی آثار مناسب دریافت شده، انتظار هیأت داوران برآورده نشد. اما همین که حال همه ما بهتر شده است و امیدها افزایش یافته، تردید نداریم که راه، در سال های پیش رو، به مراتب روشن تر از امروز خواهد بود..

از این رو هیأت داوران ضمن تجلیل از آثار رسیده، متواضعانه توصیه می کند که همه روزنامه نگاران، منتقدان و نویسندگان، از هم اکنون عزم خود را جزم کنند تا نمایش در زیر سایه آزادیِ نسبی و هوای موجود در رسانه ها بیش از پیش قد کشد و صحنه آنگونه که شایسته است؛ در «ابعاد کیفی» دگرگون شود.

این نگاه درباره آثار رسیده در رشته عکس نیز، مصداق دارد. در این رشته با وجود گسترش عکاسی دیجیتال از دید داوران، معیارهای حرفه ای در زمینه عکس های خلاقانه با توجه به اصول فنی چاپ و ادیت و دیگر اصول، کاملاً در نظر گرفته شد و این امید وجود دارد تا در سال پیش رو، شاهد کیفیت افزون تر عکاسی تئاتر باشیم.

در پایان هیأت داوران امید دارد که از میان همه رشته ها ، رشته نقد و گزارش، بیش از پیش متحول شوند و در آینده شاهد آثار شایسته تری باشیم.

هیات داوران در ادامه اسامی نامزدهای بخش های هفت گانه چهاردهمین مسابقه مطبوعاتی سالیانه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر را به شرح زیر اعلام کرده است:

بخش گزارش: “آیه کیان پور” ازمجله شبکه آفتاب و ” زینب مرتضایی فرد” از روزنامه جام جم.

بخش مقاله: “رضا کوچک زاده” از دو فصلنامه علمی و پژوهشی مطالعات تطبیقی هنر و “مجید کیانیان ” از کتاب صحنه.

بخش یادداشت: “رضا شاه بداغی” از مجله صحنه،”عرفان پهلوانی” از مجله نمایش و “سید جواد روشن” از مجله صحنه.

بخش ترجمه: ” معین محب علیان”از مجله تیاتر و “مجید کیانیان”از مجله نمایش و “لیلا ناطق” از سایت گروه تئاتر اولیس.

بخش گفت و گو: ” فرزانه ابراهیم زاده” از روزنامه شرق،”ندا آل طیب” از خبرگزاری ایسنا و “عرفان پهلوانی ” از مجله نمایش.

بخش نقد: “محمد رضا بزرگ زاده” از روزنامه نسل فردا،”سعید محبی ” از مجله نمایش و “شهرام خرازی ها” از روزنامه ابتکار.

بخش عکس:” کیارش مسیبی” ،”مریم قهرمانی زاده” و ” مونا صدر فرید پور”.

گفتنی است برگزیدگان این مسابقه مطبوعاتی سالانه ، عصر پنجشنبه۲۹ مرداد طی مراسمی در تالار ایوان شمس معرفی و تقدیر خواهند شد.

معرفی «بهترین های تئاتر ایران» در جشن سالانۀ «انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر»

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر، سوم مهرماه، با حضور هنرمندان عرصه های مختلف برگزار شد.

این مراسم که با حمایت «شرکت ارتباطات فردا»، «موسسۀ سینما شهر» و «مرکز موسیقی بتهون» در تالار ایوان شمس برگزار می شد، میزبان جمع وسیعی از هنرمندان و شخصیت های فرهنگی کشور بود که از آن جمله می توان به حضور افرادی چون شهرام ناظری، عباس جوانمرد، لوریس چکناواریان،جواد مجابی، لیلی گلستان، حمید لبخنده، ایرج راد، کاظم هژیرآزاد، حمیدرضا نعیمی، بهروز غریب پور، امیررضا کوهستانی، علیرضا نادری، حمید پورآذری، علی اصغر دشتی، مهین صدری، امید روحانی، کورش سلیمانی، بابک چمن آرا و…اشاره داشت.

اجرای مراسم سیزدهمین جشن سالیانۀ انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر را  فرزاد حسنی بر عهده داشت.

تقدیر از یونس شکرخواه

اولین بخش برنامه به نکوداشت یونس شکرخواه روزنامه‌نگار و استاد ارتباطات اختصاص داشت.

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

قبل از اهدا لوح تقدیر به این روزنامه‌نگار پیشکسوت، ویدیویی پخش شد که به گفتگو با شکرخواه درباره مسائل مختلف اختصاص داشت. بعد از پخش این تصاویر فرزاد حسنی از لوریس چکناواریان دعوت کرد تا روی صحنه حاضر شده و مدال عبدالحسین نوشین را  برای یک عمر فعالیت علمی و عملی به یونس شکرخواه تقدیم کند.

تقدیر از گروه تئاتر «آران»

در بخش بعدی این مراسم، پس از پخش نماهنگی درباره گروه تئاتر «آران» به سرپرستی بهروز غریب پور، جایزه گروه برگزیده سال ۹۲ از نگاه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر به بهروز غریب پور اهدا شد که این جایزه را شهرام ناظری خواننده شناخته شده کشور به بهروزغریب پور تقدیم کرد.

IMG11373089

شهرام ناظری بعد از اهدا نشان نوشین به غریب پور در سخنانی کوتاه گفت: خوشحالم که برای اهدای این نشان انتخاب شدم چون این حرکت باعث همنشینی بیشتر هنرمندان دو رشته تئاتر و موسیقی می شود و می تواند همدلی و هماهنگی بین هنرمندان به وجود بیاورد. متاسفانه این روزها اوضاع و احوال به شکلی است که بین هنرمندان تفرقه افتاده. خوشحالم که به شخص بزرگی مثل بهروز غریب پور که سالها برای تئاتر ایران زحمت کشیده نشان افتخار اهدا می کنم ،چون این کار برای خود من نیز یک نشان افتخار محسوب می شود.

غریب پور نیز در هنگام دریافت این نشان از انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر، با بیان این نکته که دریافت این جایزه از دستان شهرام ناظری را افتخاری بزرگ می داند، از حضور عباس جوانمرد در سالن مراسم ابراز خوشنودی کرد. وی با تشکر از حمیات بی دریغ همسرش از فعالیت های فرهنگی او، افتخار کرد که در کنار گروهی است که عاشقانه در کنار هم کار می کنند.

تقدیر از حمید امجد

بخش بعدی مراسم به نکوداشت حمید امجد اختصاص داشت. در این بخش، ابتدا ویدیویی درباره حمید امجد پخش شد که در آن افرادی چون محمد رحمانیان، حمید احیاء ، محمد چرم شیر و افشین هاشمی درباره ویژگی های امجد صحبت می کردند. بعد از پخش این ویدیو با پخش موسیقی سریال «سالهای دور از خانه» از حمید امجد دعوت شد که روی سن بیاید و فرزاد حسنی نیز در توضیح دلیل پخش این موسیقی گفت: دلیل پخش این موسیقی این است که حمید امجد ۱۰ سال از خانه اش دور بوده. درست است که او فیلم «آزمایشگاه» بیلی وایلدری اش را ساخته و پروانه ساخت فیلم دومش را هم گرفته، اما باز هم جایش اینجاست.

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

پس از آن عباس جوانمرد مدال نوشین را به حمید امجد اهدا کرد. وی در هنگام اهدای این نشان افتخار، درباره امجد گفت: آدم های نخبه و بزرگی مثل حمید امجد و دو دوست دیگرش محمد رحمانیان و محمد چرم شیر، تربیت شده انسانی هستند که من همیشه به او افتخار کرده ام و آن هم کسی نیست چون بهرام بیضایی. در فیلمی که نشان دادند، دیدیم که او لبریز از کار بود. نمونه دیگرش محمد رحمانیان است و همینطور چرم شیر که همگی لبریز از کار هستند، نه لبریز از حرف. پرکاری این سه نفر به استادشان بیضایی رفته است.

در ادامه حمید امجد نیز در واکنش به سخنان جوانمرد گفت: با این حجم شرمندگی از تعاریفی که از من شد و با این حجم افتخار که از عباس جوانمرد جایزه نوشین را دریافت کردم، نمی دانم چه کنم. خیلی دستپاچه هستم و نمی دانم چه بگویم،چون اصلا نمی توانم خودم را کنار نام این بزرگانی که نام بردید بگذارم.

معرفی برگزیدگان مسابقۀ مطبوعاتی انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

بخش بعدی این مراسم به معرفی برگزیدگان بخش های مختلف سیزدهمین مسابقۀ مطبوعاتی انجمن منتقدان و نویسندگان خانۀ تئاتر اختصاص داشت.

در بخش «عکس» مهسا صفاری پور به عنوان برگزیده معرفی شد. در بخش «یادداشت» نیز امین عظیمی به عنوان برگزیده هیات داوران شناخته شد.

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

فرزانه ابراهیم زاده به خاطر گفتگو با جعفر والی در روزنامه شرق در بخش بهترین «گفتگو» جایزه خود را از هیات داوران دریافت کرد.

مجید کیانیان و محمد جعفر یوسفیان کناری نیز جایزه بهترین «مقاله پژوهشی» را دریافت کردند.

در بخش «نقد» فروغ سجادی برای نگارش نقدی بر نمایش «من چجوری ممکنه یه پرنده باشم؟» جایزه گرفت.

نتیجه نهایی بخش «گزارش» نیز به جواد عاطفه و بهترین «مقاله ژورنالیستی» به سید جواد اشکذری اهدا شد.

تقدیر از اکرم محمدی؛ عضو برگزیدۀ انجمن منتقدان و نویسندگان خانۀ تئاتر

بخش تقدیر انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتراز عضو برگزیدۀ انجمن، به تقدیر از اکرم محمدی، روزنامه نگار باسابقه و فعال حوزۀ تئاتر، اختصاص داشت که جایزۀ این بخش توسط جواد مجابی به اکرم محمدی اهدا شد.

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاترجواد مجابی هنگام اهدای این جایزه، در سخنانی عنوان کرد: ادبیات یک موجود ساکت است و در خلوت خلق می شود، اما تئاتر در خلوت خلق می شود و در هیاهو اجرا می شود. بنابراین تئاتر پسرعموی ادبیات ما است. امیدوارم موانعی که بر سر راه هنرمندان است اندک اندک کنار رود. همچنین معتقدم آینده تئاتر ایران درخشان است طوری که از آن به عنوان یک دهه طلایی یاد خواهد شد.

 

تقدیر از «مریم فشندی» برای یک دهه فعالیت پر ثمر درسایت «ایران تئاتر»

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

 

در این مراسم همچنین مریم فشندی به پاس یک دهه فعالیت وی در عرصه رسانه و «سایت ایران تئاتر» مورد تقدیر انجمن منتقدان و نویسندگان خانۀ تئاتر قرار گرفت که این جایزه توسط حمید لبخنده به وی اهدا شد.

 

 

تقدیر از «کاظم هژیر آزاد» به دلیل یک عمر فعالیت هنری

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

 

تقدیر از کاظم هژیر آزاد نیز بخش دیگری از مراسم سالیانۀ انجمن منتقدان و نویسندگان خانۀ تئاتر بود. هژیر آزاد در هنگام دریافت این جایزه، ضمن تعریف خاطراتی از گذشته، از کسانی که او را به سوی آموختن و فعالیت راهنمایی کرده اند  تشکر کرد و این جایزه را از دستان حمید لبخنده دریافت کرد.

 

اجرای موسیقی و تقدیر از رسانه های دیداری و شنیداری

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

 

در بخش بعدی، گروه موسیقی به رهبری فرزاد میلانی روی صحنه حاضر شدند و به اجرای چند قطعه و ترانه قدیمی، به سبک و سیاقی امروزی، پرداختند که با تشویق و استقبال حاضران مواجه شد.

بعد ازاجرای گروه موسیقی، نوبت تقدیر از برنامه های تئاتری برگزیده در دو حوزه رادیو و تلویزیون فرا رسید.

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر

در بخش اول حمیدرضا مدقق برای برنامه ای که در شبکه خبر تهیه و اجرا می کند و پیمان شیخی به عنوان سردبیر و پژوهشگر برنامه «تماشاخانه» در رادیو مورد تجلیل قرار گرفتند.

 

 

معرفی نمایش های برگزیدۀ سال ۹۲

بخش پایانی این مراسم به معرفی نمایش های برتر سال ۹۲، بر اساس آرای اعضای انجمن منتقدان و نویسندگان خانۀ تئاتر اختصاص داشت. اهدای جوایز «بهترین نمایش های تئاتر ایران در سال ۹۲ » را لیلی گلستان بر عهده داشت.

مقام سوم: «سقراط» به کارگردانی «حمیدرضا نعیمی»

نمایش های «سقراط» (به کارگردانی حمیدرضا نعیمی) در این مراسم جایزۀ سوم را دریافت کرد. حمیدرضا نعیمی در هنگام دریافت این جایزه با ابراز خوشنودی از دریافت نشان نوشین از دستان شخصیتی چون لیلی گلستان، یاد و خاطرۀ حمید سمندریان را گرامی داشت و از همراهی گروه خود در اجرای این نمایش سپاسگزاری کرد.

مقام دوم: «سالگشتگی» به کارگردانی «امیررضا کوهستانی»

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاترنمایش های «سالگشتگی» به کارگردانی امیررضا کوهستانی در این مراسم مقام دوم را دریافت کرد.  امیررضا کوهستانی نیز که برای سومین بار نشان نوشین را از انجمن منتقدان و نویسندگان خانۀ تئاتر دریافت می کرد، در هنگام دریافت این جایزه، با سپاس از انجمن منتقدان و نویسندگان خانۀ تئاتر، عنوان کرد: صحبت های سال گذشته من در این مراسم که در آن انتقادی به برخی رویکردهای نادرست در برخی بیانیه های خانۀ تئاتر وجود داشت، ظاهراً باعث ناخوشنودیعده ای شده و همین مساله مشکلاتی را برای انجمن نویسندگان و منتقدان به وجود آورد و مانع حمایت مالی خانۀ تئاتر از این مراسم شده است که از این بابت متاسفم و در عین حال خوشحالم که این جشن به شکلی مناسب برگزار شد.

وی با بیان اینکه به عنوان یک هنرمند حق خود می داند که اگر انتقادی دارد، انتقادات خود بیان کند، ابراز امیدواری کرد که تحمل شنیدن نقد و انتقاد در جامعۀ تئاتر افزایش یابد.

مقام اول: «یرما» به کارگردانی « علی رفیعی»

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر «یرما» به کارگردانی علی رفیعی از میان نمایش های اجرا شده در سال ۹۲، مقام اول را از آن خود کرد که به دلیل حضور علی رفیعی در مسافرت خارج از کشور، حمید پورآذری به نیابت از او این جایزه  را دریافت کرد و یادداشتی را از جانب این هنرمند برای حاضران قرائت کرد.

رفیعی در این یادداشت با اشاره به اینکه گویا فرهنگ و هنر اهمیتی برای مسئولان ندارد، در مورد میزانسن در تئاتر و اهمیت کلانی که این واژه در قرار گرفتن هر مسئول در جایگاه خودش دارد، سخن گفته بود و در پایان ابراز امیدواری کرده بود که مسئولان فرهنگ و هنر به اهمیت میزانسن پی ببرند.

سیزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاترپایان بخش این مراسم پخش نماهنگی از شهریار کهن زاد بود.

منبع: خبرگزاری مهر